U Kopciuszka
Grześ spał bardzo dobrze. A kiedy się obudził, przeciągnął się i otworzył oczy…stwierdził, że jest kotem. Rozejrzał się dookoła. Obok niego na materacu spała ładna dziewczyna. Nagle drzwi otworzyły się z hukiem i stanęła w nich bardzo gruba kobieta. Zawołała skrzekliwym głosem: ”Kopciuszku, wstawaj już i zrób nam śniadanie!”. „Aha, dzisiaj jestem u Kopciuszka” pomyślał Grześ. Dziewczyna zerwała się na równe nogi i powiedziała: „przepraszam pani matko, zaspałam”. Kobieta fuknęła coś i wyszła. Dziewczyna zabrała się do pracy. Przygotowała pyszne śniadanie. Sama go jednak nie jadła. Ona zjadła kawałek chleba. Potem zabrała się za sprzątanie. W południe kobieta i jej córki wyszły. Wtedy Kopciuszek miał chwilę dla siebie.
Usiadł na ganku i rozpłakał się. Grześ podszedł i wskoczył jej na kolana. Zaczęła go czule głaskać. Nie skarżyła się. „Nie martw się Kopciuszku. Już niedługo będziesz szczęśliwa” pomyślał Grześ i zaczął mruczeć. Kopciuszek uśmiechnął się. To był najpiękniejszy uśmiech jaki Grześ do tej pory widział.
Copyright © 2008 - 2009 Olivia Guigue. Zakaz kopiowania treści. • System: Wordpress.org. • Grafika: Tambayanbox.org.